Een beëdigde vertaling, wat houdt dat eigenlijk in?
Een beëdigde vertaler heeft op basis van opleiding of ervaring een eed afgelegd voor een arrondissementsrechtbank, waardoor hij of zij bevoegd is tot het beëdigd vertalen van documenten die bij officiële procedures nodig zijn. Een beëdigde vertaling wordt voorzien van een verklaring waarin de vertaler bevestigt dat de vertaling waarheidsgetrouw is gemaakt. Deze verklaring wordt bekrachtigd door een handtekening van de vertaler en vrijwel altijd voorzien van een stempel.

Welke vertalingen moeten worden beëdigd?
Vertalingen van akten en documenten van de burgerlijke stand moeten vrijwel altijd vervaardigd worden als beëdigde vertalingen. Dit geldt ook voor vertalingen van notariële akten, diploma's, getuigschriften, vonnissen en alle stukken die in een openbaar register worden ingeschreven. In principe kan echter van elke tekst een beëdigde vertaling worden opgemaakt, als de klant daarom vraagt.

Wat zijn de kenmerken van een beëdigde vertaling?
Er bestaan geen wettelijke voorschriften voor de wijze waarop een beëdigde vertaling tot stand moeten komen. Toch zijn er een aantal regels waar iedere beëdigde vertaler zich aan houdt en ook het NGTV heeft richtlijnen opgesteld voor het vervaardigen van beëdigde vertalingen. Zo wordt de opmaak van de brontekst zoveel mogelijk behouden. Voor het beschrijven van elementen die niet te vertalen zijn, zoals een handtekening of een stempel, worden rechthoekige haken gebruikt, bijvoorbeeld: [handtekening] of [stempel met opschrift]. Het gebruik van een stempel is niet wettelijk verplicht, maar in de praktijk wordt de beëdigde vertaling meestal voorzien van een stempel. Tot slot wordt aan het document een verklaring toegevoegd waarin de vertaler verklaart dat de vertaalde tekst een getrouwe weergave is van de brontaal in de doeltaal. Bijvoorbeeld:
“Hierbij verklaar ik, Johanna Petronella Maria Rosman-Brand, wonende op Bengtsgård 1, Hamneda, geregistreerd als beëdigd vertaalster bij de rechtbank te Leeuwarden voor de Engelse taal, dat bovenstaande tekst een woordgetrouwe en nauwkeurige vertaling is van het aangehechte document(of: van de oorspronkelijke tekst, door mij gezien, waarvan aangehecht een kopie)."
Voorts dienen de bladzijden van de oorspronkelijke tekst (of een kopie daarvan) en de vertaling zodanig aan elkaar vastgemaakt te zijn dat het niet mogelijk is veranderingen aan te brengen. Doorgaans worden de documenten geperforeerd en voorzien van een metalen ringetje. Met een speciale tang wordt dit metalen oog vervolgens vast aangedrukt. Hierdoor kunnen de pagina's niet meer van elkaar losgemaakt worden zonder ze te beschadigen.

Apostille en legalisatie
Op verzoek van de klant kan de echtheid van de handtekening van de beëdigde vertaler worden bevestigd door een apostille te laten plaatsen door de griffier van de rechtbank waar de vertaler beëdigd is. Deze apostille is geldig in de landen die het Verdrag van Den Haag van 5 oktober 1961 hebben geratificeerd. Voor landen die niet aangesloten zijn bij het apostilleverdrag kan een beëdigde vertaling worden gelegaliseerd. Deze procedure is echter veel langer, want het stuk moet niet alleen worden aangeboden aan de rechtbank, maar vervolgens aan het Ministerie van Justitie, het Ministerie van Buitenlandse Zaken en aan het consulaat van het desbetreffende land. Voor het plaatsen van een apostille of het legaliseren van een vertaling is men griffierecht (rechtbank) of leges (ministeries) verschuldigd.